Świat według Arsona, czyli System failed...

Ostatnio bardzo często zastanawiam się jak bardzo "fizyczny" jest świat, który zwyczajowo przyjęło się nazywać "rzeczywistością fizyczną". Kiedy rozglądam się wokół siebie i zdaję sobie sprawę, że rzecz, która teraz jawi mi się jako drzewo z pięknym konarem, dla innych może być wręcz badylem do przerobienia na papier toaletowy! Coś, co mnie bulwersuje - na twarzy innych może malować cień zadowolenia a nawet podniecenia i odwrotnie?

Nie ma jednej takiej rzeczy na świecie, która byłaby taka sama dla wszystkich. Jedna rzecz jest w tylu egzemplarzach, ilu ludzi się jej przygląda. Powiedz mi jak pachnie róża? Albo odpowiedz na pytanie: Czy drzewo, które samo upada w środku wielkiej puszczy czyni jakiś hałas?

A teraz sprawdźmy czy faktycznie ten hałas jest. Słyszę pytanie: "Czy drzewo, które samo upada w środku wielkiej puszczy czyni jakiś hałas?", wyobrażam sobie całe zdarzenie, słyszę zatem dźwięk, widzę oczami wyobraźni ten wielki huk upadającego drzewa! Czy naprawdę to widzę czy może PRZYPOMNIAŁEM sobie takie doświadczenie, które kiedyś widziałem w TV lub nawet będąc w lesie? Skąd mam wiedzieć czy drzewo to upadło z hałasem? Oczywiście wiem to, ponieważ MUSI ono tak upaść, bo tak mam ZAKODOWANE w głowie...

Cały nasz świat jest tym, czym nam się WYDAJE, że jest. Wszystko przechodzi przez pryzmat naszych przekonań i doświadczeń - nasz osobisty wewnętrzny FILTR. To najlepsze miejsce, aby zadać sobie pytanie: Co na tym świecie jest zatem prawdą a co nie jest? Czy muszę wierzyć w to co wierzą wszyscy czy nie? Jeśli nie to czy spotka mnie za to jakaś kara? Czy jestem pieprzonym konformistą czy mam siłę i odwagę sprzeciwić się panującym poglądom i opiniom? Czy ja też mogę sam tworzyć swój własny świat czy muszę iść razem ze stadem do nibylandu zwanego rajem? Rajem, którego chyba nikt nie widział a wszyscy chcą wierzyć, że jest.

Niestety nie rodzimy się zbyt świadomi rzeczywistości fizycznej i niestety musimy, dorastając, akceptować to czym nas "karmią" rodzice, znajomi i całe otoczenie. Im bardziej jesteśmy świadomi zaczynamy dostrzegać różnice w tym "kim jesteśmy" a tym co nam "zapakowano" do głowy jako wzorzec do naśladowania. Jako nastolatek każdy przechodzi jakąś formę buntu przeciwko wszystkim i wszystkiemu, tylko najbardziej ciotowate jednostki grzecznie buntują się same przeciwko sobie, tłumiąc naturalne instynkty od własnego JA. Wszędzie są te wzorce! Ludzie czy nie znudziły wam się już te wszystkie WZORCE? Czemu ludzie tak bardzo boją się zmian, że są w stanie zrobić chyba wszystko, żeby w ich życiu się nic nie zmieniło! Niech się zmienia cały świat, ale ja nie chcę brać w tym udziału, myśli zdecydowana większość ludzi - inaczej mówiąc i cytując wspaniałomyślny cytat z muru - "Kopernik wstrzymaj Ziemię - ja WYSIADAM".

Bardzo trafnie podsumował to R. Monroe stwierdzeniem, że: "Niemniej wszystkie nasze zmartwienia i wojny dotyczą zmian. Boimy się, że coś się może wydarzyć lub przeciwnie, że nie wydarzy się nic. Walczymy, aby zapobiec zmianom lub by przyspieszyć ich proces. Jednakże cokolwiek robimy, zmiana jest w stu procentach gwarantowana. Jedyną niewiadomą stanowi jej szybkość. Powolną zmianę zwiemy ewolucją, szybką zaś rewolucją. Zmiany są streszczeniem Nieznanego ? największego z motorów napędowych strachu."

Czego my się właściwie tak boimy? Mamy solidne podstawy egzystencji, stworzyliśmy super technologie, systemy, ale chyba zapomnieliśmy o podstawach na jakich to wszystko powstało, inaczej rzekłszy: stoimy na kartce papieru pod, którą jest twarde biurko mające na celu wytworzenie iluzji "twardego podłoża", ale nikt nigdy się nie zapytał czy tę kartkę ktoś inny może nagle zechcieć spod nas wyciągnąć?... Jak na ironię, jeśli zrobi to szybko uratuje nas tzw. zasada bezwładności, ale jeśli zrobi to wolniej? Dlaczego to wszystko się właśnie tak odbywa?

Przypomina mi się "definicja" jednego kilograma, która mówi, że jest to WZORZEC ważący dokładnie 1kg i jest przechowywany w Sevres pod Paryżem. Może to być ciekawy przykład na "składnik systemu". Po co włamywać się do najbardziej zaszyfrowanych twierdz cyfrowych Pentagonu czy snuć plany najbardziej wyrafinowanych przewrotów politycznych jak wystarczy zwyczajnie zamienić wzorzec 1kg na 1kg i 23dkg!!! Świat OSZALEJE. Kto się spodziewa takiego numeru? Chyba nikt. Po obejrzeniu "Szklanej Pułapki nr 4" z panem Bruce'm Willis'em as starring, który de facto i jak zwykle ma jakieś ojcowskie problemy oraz porusza się na planie w stylu a'la Czaki Norris-McGyver, mamy na myśli niewyobrażalne wręcz katastrofy pokroju cyber-końca świata. Ludzie kochani, żeby zginąć można wcale z domu nie wychodzić.

Wracając do tego nieszczęsnego kilograma... Pochowajmy wszystkie tzw. "wzorce świadki", będące - (dla niewtajemniczonych) - wiernymi kopiami oryginału. Potem należy sukcesywnie, ale miarowo starać się aby taki nowy "wzorzec" zaczął zwyczajnie obowiązywać... Z drugiej strony kto powie jak można zrobić kopię oryginału? Przecież kopia zawsze coś straci do pierwowzoru. Parę razy "buchnąć" z muzeum oryginał i po jakimś czasie "przywracania" z kopii będziemy mięli 1kg + - 1dkg. Boże kochany mam nadzieję, że nikt nie skubnie tego pomysłu, do tego jeszcze zamieniłby 1Volt na 1,12Volta i koniec świata. Ludzie pójdą do sklepu po cukier, ci najbardziej skrupulatni zważą na swoich domowych wagach (tu się pewnie uśmiechają ci, którzy twierdzą, że wagi domowe nie mają takiej dokładności, ale jeśli wcześniej pójdzie fama, że coś nie gra ludzie ręką przytrzymają wskazówkę na wadze ( taka już jest ludzka natura...) i już wykryją podstęp! Pójdą kłócić się że sprzedawcą, ktoś inny podsłucha i też zacznie się kłócić. Skoro dwie osoby kłócą się o to samo znaczy się mają rację, nie? Pewnie, że mają. Ci bardziej cwani widząc jak motłoch bezwiednie i bez zastanowienia przyjmuje kit jako superlatywę wszystkiego i wizję lepszego społeczeństwa, wykorzystuje to do własnych celów. Na bzdurze powstaje imperium głupców. Kto się kiedyś zastanawiał na ile PRAWDZIWE jest to, w co postanowił uwierzyć? Na ile ktoś jest odważny, aby otwarcie stanąć twarzą w twarz z samym sobą i otwarcie zadać sobie dwa bardzo osobiste pytania: Dlaczego robię to, co robię? Dlaczego MYŚLĘ, tak jak myślę?

Dlaczego rodzaj ludzki tak uwielbia komplikować sobie życie? Zamiast wziąć sobie zwyczajnie od życia to czego chce lub/i potrzebuje, tworzy tak zmyślne oraz skomplikowane teorie oraz sposoby na zdobycie tego, co mogliby mieć na wyciągniecie ręki, że sam się potem w tym gubi! Umiera twórca teorii, nikt inny go wcześniej nie rozumiał. Powstał dogmat/reguła/zasada. Ludzie zaczynają w to wierzyć, świat taki się staje. Mijają setki a może i tysiące lat, z pokolenia na pokolenia mity mieszają się coraz bardziej z faktami. Kto teraz wie, co jest Prawdą a co bzdurą? Co by było gdyby można było UMÓWIĆ się, że od TERAZ obowiązują inne zasady? Kto potrafi uwierzyć, że świat można zmienić zmieniając swoje myślenie? Rozpatrzmy to na podstawie tego, co już wiemy...

Modlitwa, cóż to takiego... Każdy mieszkaniec Ziemi zna to słowo, lecz niewielu zna jego znaczenie w takim sensie, w jakim zostało ono być może po raz pierwszy wypowiedziane. Każda religia ma swoje magiczne zaklęcia, każda niemalże religia/doktryna pielęgnować musi niesłychane farmazony w umysłach wierzących, że jest jedyną słuszną i niepodważalną oraz prawdziwą. Nie jest już ważne czy jest słuszna dla samej siebie czy też już nie, chodzi o to, że System tego wymaga ze względu na własne bezpieczeństwo oraz przetrwanie. Właśnie takim ?systemem? jest religia i co tu należy jednoznacznie powiedzieć ? wiara a religia/wyznanie, to są dwie różne rzeczy!

Z biegiem czasu ta tak bardzo znacząca różnica uległa zatarciu. Możemy zapytać kogoś jakiej jest "wiary", ten ktoś może odpowiedzieć, że jest to: katolicyzm, buddyzm czy islam, albo może i nawet "sadomasosIZM" (zresztą można dodać tutaj wiele więcej wyrazów zakończonych na "izm",np. debilIZM, idiotISM etc). Wiara jest tak naprawdę zdolnością/właściwością umysłu do Tworzenia a nie przynależnością do czegokolwiek...

Zaprawdę powiadam wam: Ktokolwiek by rzekł tej górze: Wznieś się i rzuć się w morze, a nie wątpiłby w sercu swoim, lecz wierzył, że stanie się to, co mówi, spełni mu się".

O tym czym jest "wiara" dyskusja powinna być już dawno priorytetowym zagadnieniem każdego człowieka indywidualnie. Dlaczego? Ponieważ to my wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za to, co się dzieje wszędzie wokół nas oraz w życiu każdego z osobna, ale to my sami wytworzyliśmy wszelkie systemy wiary, aby zawsze móc zgonić winę za własne lenistwo oraz niewiedzę na coś, czego nikt nigdy nie widział, ani nie słyszał. Jak kiedyś ludzie ulali złotego cielca tak teraz robią dokładnie to samo, lecz w innej formie. Nasze własne lenistwo doprowadzi nas w końcu do samounicestwienia. Na myśl przychodzą mi wszystkie nowinki techniczne takie jak np. transakcje bezgotówkowe czy komunikacja elektroniczna. Przecież to nic innego jak inteligentne tworzenie społeczeństw rodem z Matrix'a. Proszę sobie wyobrazić, że któregoś dnia zamiast gotówki będziemy płacić tylko sms-em, bądź w podobny sposób. Czy to coś złego? Niekoniecznie, ale zapałki w rękach dzieci mogą służyć do całkiem innych celów niż zamierzone?

Jawi się to tak ślicznie, że co niektórzy zamarzą o papierze toaletowym, który sam wyciera d... oraz wysyła śmierdzącą "próbkę" g... do analizy oraz po minucie nad zlewem wyświetla wynik. Zdaję sobie sprawę, że to co piszę może zabrzmieć jak teoria spisku chorego umysłowo naukowca-maniaka, ale według jakich KRYTERIÓW ktoś może to ocenić? Czy nie będzie brał jako pkt. odniesienia zasad Systemu?... W swych rozważaniach myślę, że świat się zwyczajnie zapędził w kozi róg, z którego wyjść można tylko za pomocą jakiegoś cudu... albo zagłady. Przypominają się mi się teraz starożytne cywilizacje, które wyginęły ponoć będąc super rozwinięte. Jak to możliwe? Czyżby sam Bóg wyjrzał zza chmur i w wielkim gniewie, jednym zamaszystym ruchem ręki zdmuchnął wszystkich z powierzchni ziemi? Jeśli tak, to okazał wielkie niezrozumienie, czemu nie pomieszał nam jeszcze bardziej języków, jak można wyczytać w opowieści o Wieży Babel? Niekoniecznie tak musiało być. Ludzie potrafią stworzyć auto-gilotynę tak doskonałą, że sama bierze odpowiedzialność za siebie i działa jak chce. Wokół siebie tworzymy rzeczy tak doskonałe, że zaczynają one po jakimś czasie same za nas myśleć. Niekoniecznie są to jakieś nowoczesne urządzenia czy odkrycia naukowe, ale inteligentne systemy zarządzające zwane ustrojami politycznymi, religiami etc... Wszyscy zapomnieli o nauce zwanej... CZŁOWIEK

Naprawdę jak włączę TV to rzygać się chce od tych wszystkich reklam, wielkich politycznych przemów, religijnych uniesień itp. Po co to komu jest potrzebne? Głupie pytanie ktoś może pomyśleć, ale właśnie taka jest prawda, że ludzie są po prostu już nauczeni, że myślą, że tego wszystkiego potrzebują! Juz słyszę 20239840284 pytań o odpowiedz co dać w zamian i mogę odpowiedzieć tylko jedno ? ZAJRZEĆ WRESZCIE W GŁĄB SIEBIE I KAŻDY BĘDZIE WIEDZIAŁ. Ludzie uciekają od samych siebie. Na wszystko chcą mieć gotowa pigułkę! Ale z drugiej strony skąd maja wiedzieć komu i czemu maja wierzyć? Uwierz SOBIE...

Żałosne jest to jak ktoś może podziwiać najnowszy np. samolot bojowy. Ludzie chodzą na parady i oglądają, podziwiają, cieszą się, że jako społeczeństwo stać ich na najnowocześniejsze cuda techniki, ale czy ktoś pomyślał, że ten samolot nie będzie sadził ziemniaków ani orał pola, lecz służy tylko i wyłącznie sianiu śmierci i zniszczenia? Oj oj oj słucham Pana? Co? To służy do obrony? A przed kim lub czym chce Pan się tak bronić? Nie wydaje się Panu, że ktoś Panu WMÓWIŁ, że musi się Pan czegoś bać?... Ten wątek można ciągnąć w nieskończoność chyba, więc nie ma to najmniejszego sensu. Myślę, że najważniejsze jest powiedzieć ludziom co to jest twór zwany człowiekiem, będzie o wiele łatwiej pozbyć się złudy istnienia oraz dojrzeć "zmamiony" czyimś gównianym myśleniem obraz prawdziwego świata...

Wracając do "drzewa, które samo upada w środku puszczy i czyni/nieczyni hałasu". Nikt tego nie widział i nie słyszał, ale zdecydowana większość odpowie, że hałas MUSI być. Czy już staje się jasne w jaki sposób ludzki mózg przetwarza informacje?

sygnał zewnętrzny -> percepcja za pomocą zmysłów zewn. -> dopasowanie informacji do już istniejącej bazy danych -> przetworzona inf. przedostaje się do świadomości-> reakcja/emocja

To jest najpowszechniejszy schemat działania jednostki ludzkiej przypisanej do systemu potakiwania zwanego społeczeństwem. Jednakże odnotowuje się coraz częstsze przypadki wykorzystywania innych zmysłów takich jak choćby ukochany... "szósty zmysł". Proszę Państwa, nie postęp techniczny, nie najnowsze naukowe odkrycia czy loty w kosmos są miernikiem naszego rozwoju, lecz bycie człowiekiem, odczuwać jako istota ludzka - to jest cel.

Czy plemię, które biega pół nago i śpiewaja jakieś dziwne melodie jest mniej rozwinięte niż rada nadzorcza nowojorskiej spółki węglowej? Na pewno nie jest cywilizowane...

W takim kierunku w jakim się udajemy nie możemy wciąż myśleć tak samo, ponieważ skutek może być tylko jeden - game over. W pogoni za pieniądzem potrafimy zadeptać jeden drugiego, a przecież to tylko kawałek papieru, w którego wartość wierzymy bardziej niż w cokolwiek innego. Gdzie w tym wszystkim jest jakiś cel? Któregoś dnia, kiedy elektronika zawładnie naszym życiem, ktoś "na górze" wciśnie przycisk z napisem "no money" i... Nie będę pisał co się stanie, niech każdy się zastanowi co będzie jeśli wysiądzie "zasilanie" od którego tak się już uzależniliśmy. W przypadku jakiegoś konfliktu od życia ludzkiego ważniejsze są serwery w banku, bo przecież jakby wymazane zostały wszystkie dane finansowe, to kto by potem zaprowadził porządek na świecie?

Ktoś kto wierzy, że nic takiego się nie zdarzy po prostu się tego boi i nie wie sam, co o tym myśleć. Jeśli człowiekowi coś się wystarczająco długo nie udaje, to zaczyna wymyślać niesłychane teorie na temat "nieudawania się" tego czy tamtego. Tworzymy nowe prawa, które potwierdzają, że coś nam kiedyś nie wyszło. Niestety któregoś dnia przychodzi przysłowiowy "głupi" i robi to, co zawsze nie udawało się i było to NAUKOWO udowodnione. Co wtedy zrobić? 100 lat wszyscy wierzyli, że się nie da a tu masz babo placek. Krótko, co z tego, że się udało jak nie ma co z tym teraz zrobić? Musielibyśmy zmieniać tak wiele teorii, książki od nowa pisać, wielu profesorów mogłoby swoje dyplomy wsadzić w [...]

Boże, nie jesteśmy gotowi przyjąć prawdy za czynnik prowadzący... Kto miałby pomysł na to, żeby wszystko było ładnie i pięknie, a każdy kraj byłby stolicą miodem i mlekiem płynącą? Lepsze rządy? Oooo nie proszę Pani! Moim zdaniem, albo globalna zmiana myślenia albo Bóg wciśnie przycisk z napisem RESET, jak się postaramy może zrobi "apgrejd" Systemu. Przecież wiemy, że poprzednie cywilizacje były bardzo rozwinięte i wcale nie potrafiły uchronić się przed losem jaki ich spotkał. Mamy jakieś dowody ich wyginięcia, np. Atlantyda, która ponoć została zalana. Zalali się w trupa i porwało ich UFO, proste. Alkoholizm ich wykończył...

Hmm może nam się wydaje, że w postępie cywilizacyjnym kryje się nasz zbawienie. Zbudujemy super nowoczesne stateczki kosmiczne i polecimy na Marsa z naszymi śmieciami, które nie zmieszczą się tu na ziemi. Srał pies Mars-laków, my mamy pierwszeństwo. Skoro to my do nich się pofatygowaliśmy znaczy się, że jesteśmy lepsi. Skolonizujemy po drodze co się da, założymy nowe bazy. Naukowcy pracują nad klonowaniem, więc kto lepszy porobi se kopie i jak będzie umierał to jakoś się zapakuje w swojego klona i tak se będzie żył bez końca.

Czemu człowiekowi ciągle się wydaje, że musi walczyć o przetrwanie? Czasy kamienia łupanego mamy już za sobą i wcale nie musimy tak się zachowywać, skąd więc takie działanie? Odpowiedz jest prosta - ZE STRACHU. Nie wiemy jaki jest cel życia - szukamy odpowiedzi w istniejących teoriach, religiach, systemach... Nie wiemy co nas spotka po śmierci - wybieramy więc system wierzeń najbardziej pasujący do naszego grzesznego życia... A gdyby tak udało się każdemu z nas odnaleźć sposób na uzyskanie odpowiedzi na wszelkie trapiące nas pytania. Jak to zrobić

Wróćmy do tego nieszczęsnego drzewa, które musiało samo gdzieś na końcu świata runąć i dzięki czemu ktoś może to wykorzystać do trapienia racjonalnego umysłu człowieka XXI w. Jeżeli wydarzenie to ma miejsce 10000km od nas to czy czyni to hałas? Czy słyszysz to? Oczywiście, że nie słyszysz! Twój umysł podsunął ci myśl, że drzewo to musiało wydać jakiś dźwięk ponieważ taki masz zakodowany obraz w banku pamięci. W rzeczywistości fizycznej przyjęło się uważać, że jak coś pier... to musi być niezły huk. Zbierz grupę 100 osób i powiedz (nie pokaz na filmie) im o tym nieszczęśliwym drzewie, z tym, że wcześniej podepnij głowy każdego z nich do urządzenia, którego tak naprawdę nie ma (bo nie zostało jeszcze wymyślone, ale to teraz nieważne), a które wyświetla obraz myśli na ekranie komputera i przekonasz się, że UMYSŁ KAŻDEJ Z TEJ OSOBY PORÓWNAŁ TO, CO USŁYSZAŁ DO TEGO, CO JUŻ MIAŁ W SWOIM BANKU PAMIĘCI I PODAŁ TO DO ŚWIADOMOŚCI.

Będąc w tej grupie w ten oto sposób mogłeś jeszcze raz zobaczyć oczami wyobraźni całe wydarzenia, w którego realność uwierzyłeś. Tak więc nie będąc naocznym świadkiem tego zajścia wiesz, że ono miało miejsce. Zauważ, że twoja reakcja na cokolwiek nie musi zależeć od tego czy widzisz to na bieżąco czy masz tylko informację, że coś takiego miało zwyczajnie miejsce. Za pomocą swoich fizycznych zmysłów odebrałeś "pakiet danych" wizualno - słuchowo - czuciowych i złożyłeś to w jedną całość. Oczywiście podświadomość dobrała do danych wejściowych odpowiednie treści już przechowywane gdzieś głęboko w jej "koszu pamięci" i podała ci to do świadomości. Przeżyłeś więc coś w myślach i wytworzyłeś dzięki temu jakiś zestaw emocji, których musiałeś doświadczyć. Nawet jeśli później okazałoby się, że żadne takie wydarzenie nie miało miejsca to wcale emocje jakie wtedy (w momencie przyjmowania informacji) przeżyłeś nie cofną się! O czym to świadczy?